Art. 85.
1. Obowiązkiem obywatela polskiego jest obrona Ojczyzny.
2. Zakres obowiązku służby wojskowej określa ustawa.
3. Obywatel, któremu przekonania religijne lub wyznawane zasady moralne nie pozwalają na odbywanie służby wojskowej, może być obowiązany do służby zastępczej na zasadach określonych w ustawie.
1. Obowiązkiem mieszkańca Polski jest obrona jej dóbr, suwerenności i jednolitości.
2. Zakres obowiązku służby obronnej obywatela określa ustawa.
3. Obywatelowi, któremu przekonania duchowe lub wyznawane zasady moralne nie pozwalają na odbywanie służby obronnej, może być obowiązany do służby zastępczej na zasadach określonych w ustawie.
Jeden komentarz
Michał R
1. Obowiązkiem każdego pełnoletniego mieszkańca Polski Rzeczypospolitej jest obrona Ojczyzny, jej dóbr, suwerenności i jednolitości.
2. Osoba, której przekonania duchowe lub wyznawane zasady moralne nie pozwalają na odbywanie służby obronnej, jest obowiązana do służby zastępczej na zasadach określonych w ustawie.
3. Każdy żołnierz MUSI złożyć następującą przysięgę, osobiście asygnowaną w książeczce wojskowej:
“Ja, [imię i nazwisko], żołnierz wojska polskiego przysięgam i ślubuję Narodowi, że będę bronić Konstytucji i Polski przeciwko wszystkim wrogom, zarówno zewnętrznym, jak i wewnętrznym; że będę wierny i lojalny wobec Ojczyzny i Narodu; że będę chronić niepodległość i integralność terytorialną kraju, bronić jego zasad oraz będę posłuszny rozkazom moich dowódców i przełożonych, o ile będą zgodne z Konstytucją i moralnością. Będę bronić i chronić kraj oraz jego mieszkańców, i nie zawaham się, nawet za cenę mojego życia, przeciwstawić się złym rozkazom, niezależnie od ich źródła.”
4. Zakres obowiązku obrony kraju określa ustawa.